Begeleiding:  maar hoe ?

Uitgangspunt

Het doel van mijn begeleiding is het kind helpen zijn eigen vaardigheden te (her)ontdekken en gebruiken om hindernissen zodanig zelfstandig te overwinnen opdat deze de ontwikkeling niet meer belemmeren. Vanuit verschillende invalshoeken ( medisch, psychologisch, sociaal ) kijk ik eerst naar wie het kind is, wat de klacht is, van wie de klacht komt, hoe er mee omgegaan is en welke alternatieve mogelijkheden er zijn. Het kan voorkomen dat verwijzing naar een andere vorm van hulpverlening wenselijk is. Kiest men voor therapie in mijn praktijk, dan worden verschillende psychotherapeutische technieken en spelvormen op maat gemaakt voor het unieke kind. Elementen uit bijvoorbeeld cognitieve therapie, hypnotherapie, mindfulness, ACT (Acceptance Commitment Therapy), gedragstherapie, NLP (Neuro Linguïstisch Programmeren), systeem- en gezinstherapie, gestalttherapie, lichaamsgerichte therapie, Simontontherapie, worden gebruikt terwijl het kind of de jongere bezig is met een activiteit naar keuze. Hij of zij kan creatief bezig zijn, bewegend bezig zijn, spelend of gewoon lekker luierend. Het kind/de jongere staat centraal. De jongen of het meisje maakt echter deel uit van een systeem, dat wil zeggen thuisomgeving, school, werk, vereniging etc… Idealiter zouden de belangrijkste mensen in hun systeem bij de therapie betrokken moeten worden. Praktisch is dit bijna niet mogelijk. De ouders van het kind worden altijd over de begeleiding van hun kind geïnformeerd en wanneer de ouders behoefte hebben aan meer handvatten, kan ik tot een bepaalde grens hulp aan de ouder(s) bieden. Bij complexe problematiek verwijs ik hen naar een geschikte hulpverlener.

Werkwijze

De eerste afspraak is bij kinderen in bijzijn van de ouders. Bij jongeren is hun aanwezigheid niet noodzakelijk, wel een schriftelijke toestemming. (Tot 18 jaar). Bij de volgende consulten is het kind/de jongere met mij alleen.

We bespreken de gegevens die ik nodig heb om tot een voorlopig standpunt te komen en eventueel al gezamenlijk een behandelplan op te stellen. Het begrip hypnotherapie komt aan de orde. Dat is om te voorkomen dat er misvattingen zijn over wat therapeutische hypnose is, hoe het in zijn werk gaat. Ik leg uit dat er naar wens verschillende werkwijzen gemixed kunnen worden. Met als doel het kunnen uitproberen welke optie het meest werkbaar is voor het specifieke kind. Ik doe een korte oefening , zodat men lijfelijk ervaart waar men voor kiest. Ik vind het belangrijk dat het kind of de jongere gemotiveerd is voor mijn begeleiding. Daarom vraag ik om niet ter plekke een beslissing te nemen, maar thuis. De afspraken duren een half uur. We nemen zes sessies als uitgangspunt; een minder aantal afspraken blijkt vaak al voldoende. Ouderinformatie vindt plaats zoals bij de intake is afgesproken. Via mail, telefoon of bij afspraak. Opdrachten voor thuis horen standaard bij de begeleiding. Deze opdrachten worden op schrift meegegeven en wanneer mogelijk opgenomen op een telefoon.

Therapeutische hypnose

Kinderen verkeren dagelijks al in momenten van spontane trance. Het is mogelijk om in de therapie gebruik te maken van deze voor hen al normale trance of trance uit te lokken. Dat is dan therapeutische hypnose. De wil van het kind om mee te werken is van groot belang. Het gebruik van therapeutische hypnose is bij een goede toepassing onschadelijk en zelfs aantrekkelijk voor een kind. De trance is niet meer of minder dan een sterke vorm van concentratie op iets waar de hypnotherapeut de aandacht voor vraagt. Daarbij kunnen onbewuste mogelijkheden leiden tot bewuste oplossingen of kan het zelfgenezend vermogen van het lichaam en de geest in gang gezet worden. Therapeutische hypnose is dus geen ‘tovertruc’ of geneesmiddel maar een hulpmiddel om processen sneller en effectiever te maken.